سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

278

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : بطمعه فى الميراث : بيان تحقق تهمت مىباشد . قوله : لا تأتى فى جميع الموارد : ضمير در [ لا تأتى ] به تهمت راجع است . قوله : ان لم يتعلق غرض : يعنى غرض مجيز ثانى . قوله : باثبات اعيان التركه : يعنى قصدش اين نباشد كه بواسطه اجازه عينى از اعيان تركه زن را بعنوان ارث گرفته كه بر مبلغ مهريه از جهتى ترجيح داشته باشد . قوله : من الدّين : مقصود مهريه است . قوله : او يخاف امتناعه من ادائه : يعنى او لم يحف به صيغه مجهول ضمير در [ امتناعه ] به مجيز ثانى و در [ ادائه ] به مهر راجعست . يعنى اگر خائف نباشيم كه چنين قصدى دارد تهمت منتفى است و الا با وجود چنين خوفى وى در معرض اتّهام قرار گرفته فلذا قسم نفى چنين قصدى را از او نموده و از معرض اتهام خارجش مىكند . قوله : او هربه : يعنى قصد هربه . ضمير به مجيز دوّم راجع است . قوله : و مع ذلك : مشار اليه [ ذلك ] فرض مزبور مىباشد كه مجيز در آن مورد تهمت نمىباشد . قوله : و انّها تحلف باللّه : ضمير در [ انّها ] به زوجه راجع است . قوله : ما دعاها الى اخذ الميراث : ضمير مؤنث به زوجه راجع است .